دوم آنكه : آن جناب نسبت به ساير أنبياء ومقرّبان مانند مكة است نسبت به ساير بلاد . سوم آنكه : هر كه به آن حضرت وأهل بيت أو ايمان آورد ودر بيت الحرام ولايت ايشان داخل شود ، أيمن گردد از ضلالت دنيا وعذاب آخرت ، چنانكه هر كه داخل مكة شود أيمن است از مخاوف دنيا ، واگر با ايمان داخل شود از مخاوف هر دو جهان أيمن باشد . وحضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : منم مدينهء علم وعلى درگاه آن است « 1 » . وتأويل ساير أحاديث سابقه به آنچه گفتيم معلوم مىتواند شد . وامّا تأويل انسان به نسناس أبو بكر ، ممكن است كه سبب نزول أو باشد اگر چه آية عام است ، يا آنكه در اين مقام چون أكمل افراد در شقاوت وبازگشتن به أسفل سافلين جهنم أو بود وباعث شقاوت ساير اشقياى اين امّت أو گرديده ، تخصيص به أو فرمودند چنانچه الَّذِينَ آمَنُوا را تخصيص به حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام به اين جهات فرمودند كه مورد نزول آية وأكمل افراد آن وسبب اتّصاف ديگران به صفت ايمان ، أو بود ، يا آنكه ممكن است كه هر دو موضع خصوص هر يك مراد باشد واستثناء منقطع باشد ، وجمعيت « الذين » از براي تعظيم باشد يا به اعتبار دخول ساير أئمة عليهم السّلام در آن باشد ، واللّه يعلم .

--> ( 1 ) . امالى شيخ طوسي 559 ؛ شرح الاخبار 1 / 89 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 2 / 42 و 313 ؛ مناقب ابن المغازلي 115 - 119 ؛ تاريخ بغداد 2 / 377 و 7 / 173 و 11 / 48 ؛ أسد الغابة 4 / 95 ؛ تاريخ الخلفاء 170 ؛ الاستيعاب 3 / 1102 ؛ مفردات راغب 62 .